Van onbewust leven naar innerlijke autonomie

Autonomie is een beweging van binnenuit.

Over eclipsen, Mercurius retrograde en waarom dit tijdperk vraagt om autonomie

Tot 2018 speelde astrologie geen enkele rol in mijn leven. Er werd geleefd op wilskracht, altijd aan, met meer dan vijfentwintig jaar nauwelijks door slapen. Functioneren lukte, maar echte innerlijke rust ontbrak.

In 2018 brak een periode aan die stilstand afdwong. De manier van reageren die jarenlang had gewerkt, voldeed niet langer en verantwoordelijkheid nemen werd een noodzakelijke stap in verdere ontwikkeling. Niet alleen voor gemaakte keuzes, maar ook voor emoties en terugkerende patronen die om aandacht vroegen.

De Tzolkin, de energetische dagenergie, werd vervolgens dagelijks gevolgd. Twee jaar lang ontstond er een steeds dieper begrip van wat bewustwording werkelijk betekent. Geen zweverig idee, maar het vermogen om te zien wat je doet, te voelen wat je vermijdt en te erkennen waar je jezelf tekortdoet.

Door astrologie met die dagelijkse energie te combineren groeide het besef dat er zoiets bestaat als kosmische timing. Niet als voorbestemming, maar als ritme. Er zijn momenten waarop iets rijp is om zichtbaar te worden en waarop ontwijken niet langer werkt.

En dat is precies wat er nu gebeurt.

Het eclipsseizoen startte op 17 februari 2026 met een zonsverduistering. Een eclips zet een cyclus in gang die ongeveer twee jaar doorwerkt. Het is een periode waarin onderdrukte thema’s naar boven komen. Wat al langer schuurt in een relatie. Wat niet klopt in je werk. Waar je jezelf hebt aangepast terwijl je iets anders voelde.

Als er tijdens deze eclips onrust ontstond in je relatie of op je werk, dan is dat niet plots ontstaan. Het lag er al. Het wordt zichtbaar omdat het gezien moet worden. Niet om kapot te maken, maar om eerlijk te worden. Wat zichtbaar wordt, kan bewust worden. En wat bewust wordt, kan veranderen.

De beweging naar volwassen autonomie

We bewegen als mensheid richting een autonomer tijdperk. Dat woord wordt vaak verkeerd begrepen. Autonomie is geen egoïsme. Het is geen afsluiting. Het is verantwoordelijkheid nemen voor wie je bent en hoe je leeft. Wanneer autonomie voortkomt uit werkelijke eigenwaarde, ontstaat er juist meer liefde en zachtheid in verbinding.

Het verleden kan in deze tijd niet langer onbewust worden doorgegeven. Pijn die generaties is meegedragen zonder dat iemand verantwoordelijkheid nam, komt naar boven. Niet om te blijven hangen, maar om verwerkt te worden. Door stil te staan. Door je eigen deel te erkennen. Door vanuit het hart te vergeven. Niet om iets goed te praten, maar om jezelf vrij te maken.

Mercurius retrograde in Vissen

Vanaf 25 februari tot 19 maart loopt Mercurius retrograde in Vissen. Drie keer per jaar keert Mercurius retrograde terug, telkens in een ander teken. Het thema is altijd communicatie, denken en besluitvorming. In Vissen gaat het over onderstromen. Over wat je voelt maar niet uitspreekt. Over aannames en misverstanden.

Mercurius retrograde is geen tegenwerking. Het is een leerfase. Het vertraagt je denken zodat je kunt herzien. Oude gesprekken komen terug. Misverstanden worden zichtbaar. Je wordt uitgenodigd om bewuster te communiceren met jezelf en met de ander.

28 februari staan meerdere planeten op één lijn

Op 28 februari staan meerdere planeten op één lijn. Wanneer Mercurius, Venus, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus zich uitlijnen, worden verschillende lagen tegelijk aangesproken. Je denken, je waarden, je gevoel voor verantwoordelijkheid, je behoefte aan vernieuwing en je intuïtie worden versterkt. Dat kan voelen als druk. Alsof meerdere thema’s tegelijk om aandacht vragen. Maar druk versnelt inzicht.

Wij zijn als mens onderdeel van grotere ritmes. Net zoals ons lichaam reageert op dag en nacht en op de wisseling van seizoenen, reageren we ook op grotere cycli. Of je je daarvan bewust bent of niet, je groeit altijd. Door kleine gebeurtenissen en door grotere confrontaties.

Zolang je verantwoordelijkheid vermijdt, blijft een les terugkomen. Niet als straf, maar als herhaling. Totdat je bereid bent je eigen deel te dragen.

Autonomie voelt niet luid. Het voelt veilig.

Wanneer autonomie voelbaar wordt in het lichaam

Zeven jaar later slaap ik de nacht door. Mijn zenuwstelsel staat niet meer continu aan. Ik voel me veilig in mezelf. Niet omdat het leven geen uitdagingen meer geeft, maar omdat ik geleerd heb dat elke uitdaging een uitnodiging is tot ontwikkeling. Liefde doet geen pijn. Verwachtingen vanuit tekort doen pijn. Wanneer je eerlijk blijft naar jezelf, ontstaat er rust.

Zenuwstelselregulatie training

Daarom start ik binnenkort met zenuwstelselregulatie door bewustwording. Jarenlang hebben we geleerd om via het hoofd te ontspannen. Ademhalingstechnieken, methodes, controle. Ik wil een diepere laag aanbieden. Leren ontspannen vanuit het zenuwstelsel zelf. Door echt te ontladen. Via woorden, doorleven en zachtheid. Niet door te onderdrukken, maar door te verwerken.

Zodra de locatie rond is, deel ik de data. Als je voelt dat het tijd is om niet alleen te begrijpen, maar werkelijk te ontladen en te groeien naar autonome rust, dan nodig ik je uit.

We blijven ons hele leven ontwikkelen. De vraag is alleen of we het bewust doen.