Van inzicht naar transformatie, waarom het lichaam nu meebeweegt

Sinds Pluto in Waterman staat en Neptunus richting Ram beweegt, wordt zichtbaar dat bewustwording niet langer in het hoofd kan blijven hangen.

Steeds meer mensen voelen zich de laatste tijd uit balans. Ze zijn moe, emotioneler dan voorheen, ervaren spanning in hun lichaam of raken het gevoel van richting kwijt. Soms zijn er fysieke klachten die niet direct te verklaren zijn. Tegelijk hoor je veel mensen zeggen dat ze getransformeerd zijn, omdat ze veel inzicht hebben opgedaan. Dat klopt deels. Er is veel begrepen, gevoeld en doorzien. Maar juist nu wordt duidelijk dat inzicht niet hetzelfde is als transformatie.

Dat besef vraagt geen oordeel, maar eerlijkheid en zachtheid.

Pluto in Waterman, het begin van een nieuw menselijk tijdperk

Sinds 20 november 2024 staat Pluto definitief in Waterman. Daarmee is een nieuw tijdperk begonnen. Pluto werkt langzaam, diep en onontkoombaar. Dit is geen tijdelijke fase, maar een structurele verschuiving in hoe mens en samenleving functioneren. Waar het vorige tijdperk draaide om macht, hiërarchie, afhankelijkheid en systemen die boven de mens stonden, nodigt dit nieuwe tijdperk uit tot autonomie, waarheid, verantwoordelijkheid en gelijkwaardigheid.

Dat doet iets wezenlijks met de mens. Het vraagt dat we onszelf niet langer definiëren via rollen, verwachtingen of externe structuren, maar via innerlijke waarheid en eigen keuzes. Wat niet klopt, wordt zichtbaar. Wat niet wordt geleefd, verliest zijn draagkracht. Niet om te straffen, maar om te bevrijden. Deze beweging werkt door in relaties, werk, gezondheid en identiteit.

De afrondende fase van Neptunus in Vissen

De beweging van Neptunus verdiept dit proces. We bevinden ons nu in de laatste graden van Vissen. Dit is een afrondende fase waarin oude emoties, patronen en ook lichamelijke spanningen naar de oppervlakte mogen komen. Veel mensen voelen dit in hun lichaam. Spanning die loskomt, vermoeidheid die niet weg te slapen is, klachten die lijken te verergeren. Dat is geen teken dat er iets mis is. Het is vaak een teken dat iets ouds eindelijk mag worden losgelaten

Van inzicht naar leven, de kantelmomenten van dit jaar

Op 26 januari verschuift Neptunus naar het begin van Ram. Dit is het eerste duidelijke kantelmoment. Neptunus doet er ongeveer 165 jaar over om één volledige ronde door de dierenriem te maken. Dit thema keert dus maar eens per anderhalve eeuw terug. Collectief verschuift de focus van innerlijk begrijpen naar leven en handelen. Niet vanuit druk, maar vanuit eerlijkheid. Het lichaam wordt hierin een belangrijke boodschapper. Wat niet langer past, laat zich voelen.

Op 20 februari volgt een tweede, verdiepend moment wanneer Saturnus en Neptunus samenkomen op nul graden Ram. Dit gebeurt ongeveer eens per zesendertig jaar, maar zelden zo exact op het beginpunt van een nieuwe cyclus. Saturnus vraagt om verantwoordelijkheid en realiteit. Neptunus laat zien waar we onszelf nog sparen of vermijden. Samen bieden zij een kans om werkelijk oude patronen los te laten, ook patronen die zich vastgezet hebben in het lichaam. Niet door streng te zijn voor jezelf, maar door te durven leven wat je al weet.

Voor wie blijft vasthouden aan oude manieren, volgt op 25 april een volgende verschuiving wanneer Uranus naar Tweelingen beweegt. Dan wordt het moeilijker om niet te luisteren. Denken, communicatie en waarheid veranderen van toon. Wat niet klopt, wordt voelbaar. Voor sommigen voelt dit als een wakker schudden. Niet als straf, maar als laatste uitnodiging om mee te bewegen.

Het is belangrijk om dit goed te plaatsen. Deze momenten zijn geen persoonlijke deadlines. Niet ieder mens ervaart dit op exact dezelfde data. Sommigen voelen dit proces al langere tijd, anderen pas later. Het hangt af van iemands eigen ritme, gevoeligheid en bereidheid om te veranderen. Wat wel verandert, is het veld waarin iedereen zich beweegt.

Waarom bewustwording nog geen transformatie is

In dat veld wordt een hardnekkig misverstand zichtbaar. Veel mensen denken dat ze transformeren wanneer ze inzicht hebben. Wanneer ze begrijpen waar hun patronen vandaan komen en dit goed kunnen uitleggen. Dat is bewustwording. Het is een waardevolle eerste stap. Maar het is geen transformatie.

Transformatie begint wanneer inzicht wordt geleefd. Wanneer oude patronen niet alleen worden herkend, maar ook werkelijk worden losgelaten. Wanneer iemand andere keuzes maakt, ook als dat spannend is. Wanneer gedrag, grenzen en relaties mee veranderen. Dat vraagt moed. En het vraagt zachtheid. Want echte verandering ontstaat niet door jezelf te forceren, maar door jezelf serieus te nemen.

Daarom voelt transformatie zelden comfortabel. Ze gaat vaak samen met onzekerheid, spanning en soms verlies. Begrijpen voelt veilig. Veranderen vraagt vertrouwen. Onvoorwaardelijke liefde is hierin geen vaag begrip, maar een houding. De bereidheid om eerlijk te kijken zonder jezelf af te wijzen. Om verantwoordelijkheid te nemen zonder hard te worden.

Het nieuwe tijdperk verdraagt geen ontwikkeling die alleen in woorden bestaat. Wat niet wordt belichaamd, laat zich zien via het lichaam of via het leven zelf. Vermoeidheid, onrust en klachten zijn dan geen falen, maar signalen dat iets afgerond wil worden. Dat vraagt geen oordeel, maar aandacht.

Bewustzijn is daarom in deze tijd geen luxe en geen identiteit. Het is een vaardigheid om mens te blijven in een wereld die eerlijker wordt. Om te voelen wat van jou is, wat je mag loslaten en waar jouw verantwoordelijkheid ligt, met mildheid en helderheid tegelijk.

De nieuwe tijd vraagt geen perfecte mensen. Ze vraagt echte mensen. Mensen die bereid zijn om met liefde en lef te leven wie ze zijn. Niet alleen in inzicht, maar in keuzes, gedrag en aanwezigheid.

Daar begint echte transformatie.

Transformatie gebeurt zelden in woorden.

Persoonlijke noot

Afgelopen week ging ik onverwachts door mijn rug. Het was geen gewone rugpijn. Pijnstillers deden niets. Rust was het enige wat werkelijk hielp. Door te zuchten en te hoesten liet mijn lichaam spanning los. Ik verbond er geen verhaal aan en zocht geen oorzaak. Ik bleef aanwezig.

Langzaam kwam er beweging. Momenten van diep verdriet wisselden zich af met verlichting en hernieuwde kracht. Dit proces vroeg, en vraagt nog steeds, om geduld en liefde voor mijzelf. Niet om het te repareren, maar om het toe te laten.

Voor mij hoort dit bij bewustwording. Het is geen eindpunt, maar een weg die ik ga en blijf gaan. Het is mijn taak op aarde om mijn bewustzijn te blijven verruimen en door mijn eigen processen heen te bewegen. Niet omdat het moet, maar omdat het klopt.

Wat ik merk is dit. Het wordt niet per se lichter, maar wel zachter. Het wordt niet eenvoudiger, maar wel vertrouwder. En juist daardoor wordt het leven steeds draaglijker en fijner om te leven.

Deze periode vraagt om ondersteuning op lichaamsniveau
Daarom ontwikkel ik een training die gericht is op het tot rust brengen van het zenuwstelsel en het leren dragen van deze transitie, zonder druk of overbelasting.
Meer hierover volgt binnenkort.

Ik werk niet met uitgebreide nieuwsbrieven
Wat voor mij beter werkt, is af en toe een persoonlijk bericht via WhatsApp wanneer er iets te melden is. Dat doe ik een paar keer per maand, niet vaker.

Als je deze berichten graag wilt ontvangen, mag je mij een mail sturen met je naam en telefoonnummer. Dan zet ik je op de verzendlijst.